Auteursarchief: Eelke

Links rijden, de veerboot en pasty

Na alle buitenlandse reisjes is het nu tijd om te schrijven. Ons eerste avontuur ging eind maart naar Engeland. Doel was een congres met driehonderd wetenschappers en een handvol patiënten met Ataxie van Friedreich. Om gedoe met het vliegtuig en taxi’s te voorkomen gaan we met de auto. Dat geeft bovendien de mogelijkheid om er een paar dagen aan vast te knopen. Dat betekent wel links rijden. Ter voorbereiding volg ik de ‘Keep left experience’ bij de ANWB in Lelystad. Ha, ha nou dat was me een ‘experience’! Een hoop gebabbel van medecursisten met allerlei theorieën en ingewikkelde vragen. Ik heb vooral één tip opgeslagen: ‘Als je links uit het raam naar beneden kijkt en je ziet wegdek dan is het niet goed’. En daar heb ik me aardig mee gered. Geen schade. Zelfs niet één keertje op de verkeerde weghelft beland. Door de continue extra alertheid wel vermoeiender dus geen grote afstanden en wat vaker stoppen.

vier foto's op de veerboot, genoeg ruimte rondom de auto  en mooi uitzicht met de witte kliffen van Engeland. Links rijden vanuit de auto gefotografeerd.

Calais
Wij rijden naar Calais (330 km vanuit Utrecht) en nemen de veerboot van P&O. Bij eerder telefonisch contact was de medewerker direct helder over de procedure bij inladen en uitstappen als je gebruik maakt van een rolstoel, dat geeft vertrouwen. Bij Seaways leek dat minder vanzelfsprekend. En inderdaad alles gaat perfect. Bij inchecken krijgen we de instructie onze alarmlichten aan te doen bij het aan boord gaan. Zo weten de verkeersregelaars direct dat er meer ruimte rondom de auto nodig is voor het uitladen van de rolstoel(en). Op miraculeuze wijze komen wij precies voor de lift naar het dek te staan. Ik krijg van één van hen een vette knipoog en dikke duim omhoog als ik na Jon de auto uitrijd. Anderhalf uur duurt de overtocht en dat is precies een fijne (plas)pauze. Aangepast toilet bevindt zich direct bij de lift. Overigens mag je niet in de auto blijven zitten.

Windsor Castle Queen Elizabeth
Eerste bestemming in Engeland is Windsor ten westen van London en vooral bekend om Windsor Castle, het buitenverblijf van Queen Elizabeth. Wij sluiten onszelf eerst twee dagen op in Beaumont Estate congreshotel, met meerdere prima rolstoeltoegankelijke kamers. Dag vier vertrekken wij richting Selsey, een klein kustplaatsje in het zuiden van Engeland. Maar niet voordat wij eerst even bij Queen Elizabeth op bezoek gaan. Er zijn geen invalidenparkeerplaatsen direct bij het kasteel, maar wij vinden er eentje vlakbij (kruising Park st. en St Alban’s st). Het kasteel met buitenterrein is goed toegankelijk. Met de rolstoel word je door de museumwachten steeds door toegankelijke ‘sluipdoor’ routes naar de liften geleid. Ter voorbereiding keken we thuis alle afleveringen van Downton Abbey dus het leven op een kasteel komt makkelijk tot leven hier. Vooral Queen Mary’s poppenhuis met tot in detail uitgewerkte miniatuurtjes maakt indruk. Zelfs de miniatuur schilderijtjes zijn door echte kunstenaars gemaakt. We lopen later nog even de winkelstraat van Windsor in maar hebben eigenlijk geen tijd dus bij The west Cornwall Pasty Company bestellen we een echte pasty (een soort deeg gevuld met iets warms) om mee te nemen. We kunnen niet naar binnen maar de medewerker ziet ons staan en somt direct alle soorten pasty’s op. Mmm lekker warm, dat vult!

Windsor Castle

Windsor Castle

Chichester en de tranenflesjes
Ons volgende adresje is St. Adrews lodge in Selsey (niet te verwarren met de Londense wijk Chelsea). De b&b heeft elf kamers, wij verblijven in kamer tien, een echte Engelse kamer met eigen ingang vanaf de mooie tuin. Eigenaresse Claire vertelt ons dat ze de b&b nog maar kort geleden overnamen van een ouder echtpaar. Ze willen nog wel het één en ander vernieuwen maar willen de trouwe gasten ook niet afschrikken met teveel veranderingen. De kamer ziet er netjes uit. De lichte vloerbedekking lijkt ons niet erg praktisch en het is niet helemaal mijn smaak wat betreft inrichting maar Engels is het wel. De badkamer is modern en eenvoudig maar voor ons prima aangepast. Na een beetje schuiven met de bedden kunnen we aan beide zijden naast het bed met de rolstoel. Het tweepersoonsbed is wel wat smal, eventueel kun je uitwijken naar het extra eenpersoonsbed. Selsey is een typisch Engels plaatsje met weinig vertier, het strand is de belangrijkste trekpleister. In de straffe wind wandelen wij de volgende ochtend naar zee maar helaas daar geen terrasjes of pub met warme choco. In het stadje zelf zijn wel enkele restaurantjes. Met de auto rijden we naar het strand bij Wittering maar helaas regent het als we aankomen. We rijden door naar Chichester, een leuk stadje in de buurt. In de Chichester Cathedraal worden we verrast door ‘duizend tranenflesjes’ van kunstenares Deborah Tompsett. Lees ook mijn column voor Spierziekten Nederland hierover. Wij eten uiteindelijk twee keer bij de goed aangeschreven Spaanse Tapasbar in Selsey omdat het lekker dichtbij onze b&b is en het eten er goed is. En de sfeer ook trouwens, zeker als een hele Engelse familie er een verjaardag komt vieren.

Verschillende keramieke flesjes op een  oude kerkvloer

‘A thousand tear bottles’, Chichester Cathedral

Terug
We hebben even van Engeland geproefd en dat is ons goed bevallen. Links rijden is voor mij geen belemmering meer om opnieuw naar Engeland te reizen. Een volgende keer durf ik zeker verder te rijden richting de mooie natuurparken van het zuid-westen (zie ook mijn eerdere blog ‘Types zoals ik’). Ik vond het nu toch weer een behoorlijke zoektocht naar een leuk en betaalbaar hotel ergens tussen Windsor en Dover. Maar de volgende websites waren een goede hulp: OpenBritain, Accessible Countryside, Britain is great en Visit South EastEngland.

vier foto's van St.Andrews lodge, badkamer met  beugels bij het toilet en  douchestoel

St. Andrews Lodge, room 10, Selsey

Wat zijn jouw ervaringen met Engeland? Ik hoor ze graag, laat hieronder je bericht achter!

 

...

Bij KLM op visite

En daar zat ik dan ineens bij KLM op het hoofdkantoor, direct naast de boardroom waar pittige CAO onderhandelingen gevoerd werden. Doel van onze bijeenkomst: Verbeteren van de dienstverlening aan ‘Passengers with reduced mobility’ (PRM). Met nog vier andere PRM’ers, drie KLM’ers en Stijn Veeger, die bij de TU-Delft afstudeert op dit onderwerp, maakten we een compleet overzicht vanaf boeken van het ticket tot aankomst op de bestemming, Inclusief alle stress- en goede momenten.

Het leukste verhaal? Toen het Quad Rugby Nationaal team met twintig mannen en vrouwen, inclusief twintig (ADL) rolstoelen en twintig sportrolstoelen aankwamen op de plaats van bestemming en alle veertig rolstoelen gescheiden waren van hun wielen. De medewerkers van bagage hadden zich niet gerealiseerd dat elke rolstoel zijn eigen wielen heeft. Fijn, een stapel met veertig rolstoelen en tachtig wielen, mooi klusje.

collage van drie foto's, KLM tas, Badge bezoek KLM, bord met veel 'geeltjes' als resultaat van de brainstorm

bij KLM op visite

Daarna uiteraard gedacht in oplossingen. Van betere registratie bij online boeken tot het vervoeren van rolstoelen in speciale boxen, het inzetten van schaarwagens bij het laden en veel meer. De beste ideeën ontstonden bij de vrijdagmiddag borrel in de stamkroeg van de KLM in Amstelveen. Ik ben blij dat KLM deze stap zet. Het had natuurlijk al lang beter gekund maar er zijn ook maatschappijen die er nu alles aan doen om de ‘PRM’ers’ te weren. Ik ben in ieder geval uitgenodigd bij de afstudeerbijeenkomst van Stijn. Ik hou jullie op de hoogte. Heb jij goede ideeën? Laat het mij alsjeblieft weten.

PS. Ik heb nu een heel speciale tas. Hier gaan vast alle deuren mee open ;-). Heb jij deze tas nodig? Laat het me weten, hij is te leen!

Lees hier meer informatie over het aanvragen van assistentie van KLM Cares.

Types zoals ik

Gisteren kwam ik Martyn Sibley op het spoor. Een collega, type reislustige enthousiaste rolstoeler. Ook hij deelt zijn ervaringen en zet zich in voor een beter toegankelijke reiswereld. Fijn te merken dat er nog meer van die types zijn zoals ik. Kijk maar even mee naar zijn super leuke filmpjes.

Martyn Sibley geeft mooie tips over Barcelona. Maf te weten dat ik een maand eerder dan hij nog door Barcelona rondreed! De tip van de luchtballon had ik graag eerder geweten, alhoewel, dat is een goede reden om nog een keer te gaan!

In het voorjaar ga ik samen met Jon voor een congres, met de eigen auto, naar Engeland! Ja echt, ik ga het gewoon doen, links rijden! Misschien moeten we er een paar dagen aan vast knopen en op ontdekking gaan? Martyn ging naar Exmoor National Park, Zuid-westelijk in Engeland. Ziet er goed uit.

Enneh, ik word ook altijd heel blij van jullie reacties en verhalen, dus vertel. Wat is jou vakantieplan voor 2015?

Menorca, paradijsje in de Middellandse zee

Via Facebook hoor ik over goed toegankelijke hotels op Menorca. Menorca is dat Engels voor Majorca? Nee, blijkt echt Menorca, of soms Minorca. Het is het meest noordelijk gelegen en op één na grootste eiland van de Balearen (Spanje), waar ook Majorca en Ibiza onderdeel van zijn. Als ik even google op Menorca lijkt het mij een fijn paradijsje. Veel groen beboste heuvels en een rotsachtige kustlijn onderbroken door kleine idyllische baaien met mooie zandstranden en een helderblauwe zee. Het hele eiland is uitgeroepen tot beschermd natuurgebied.

Toegankelijke stranden en hotels

Veel goed toegankelijke stranden. Sommige hotels hebben ook een lift bij het zwembad (foto Hotel Confortel)

Er zijn twee steden op het eiland: aan de oostkust ligt de hoofdstad Mahón en aan de westkust ligt de voormalige hoofdstad Ciutadella. Veel stranden zijn goed toegankelijk met houten vlonders, strandrolstoelen en aangepaste toiletten. Beste tijd om te gaan is van mei tot en met september.

Een overzicht van rolstoeltoegankelijke hotels en villa’s wil ik je niet onthouden. Wie gaat mij voor?

 

Innsbruck

Sinds ik in september de frisse alpenluchten in Oostenrijk heb opgesnoven wil ik zeker terug; als de alpenweiden in bloei staan. Het is vast geen toeval dat ik juist nu een heel bijzonder hotel in Innsbruck tegenkom. Dat lijkt me de ideale combinatie: eerst een paar dagen ‘mindfull’ genieten van de rust en natuur in de bergen en daarna kunst en cultuur in Innsbruck.

Bed

Eén van de drie rolstoeltoegankelijke kamers in hotel Nala

Het Nala hotel, in het centrum van Innsbruck, heeft haar deuren deuren nog maar net geopend. Er is werkelijk alles aan gedaan om de kamers een unieke beleving met passende naam mee te geven; Small beauty, Zen, Gold, Oriental, Cinema, Snow white. Verschillende designers zijn aan het werk geweest en dat zie je ook terug in het restaurant, de bar en de tuin. Er zijn drie rolstoelproof kamers, allemaal in het thema Nightingdale (Nachtegaal). Je zou de nachtegaal ook zomaar kunnen horen want ondanks de centrumlocatie belooft het hotel toch een groene tuin met vogeltjes.

collage Nala hotel, badkamer

Het sanitair is aangepast met opklapbare beugels bij het toilet en inloopdouche met opklapbaar douchezitje.

Innsbruck schijnt een super gezellige stad te zijn en bovendien goed toegankelijk. Er is een rolstoeltoegankelijke wandelroute uitgestippeld en er is een goed overzicht van toegankelijke bezienswaardigheden, musea, toiletten en parkeerplaatsen. Ga vooral kijken naar het symbool van Innsbruck: het ‘gouden dak’ of de reusachtige bronzen beelden bij het grafmonument van Kaizer Maximiliaan I. Of bekijk de stad vanaf grote hoogte vanuit skigebied de Nordkettenbahnen. Een ritje met de toegankelijke ‘Hungerburgbahn’ (kabelbaan) is al een beleving op zich! Nou, ik ben benieuwd. Lees ook ‘drie dagen in Innsbruck’ voor tips en ideeën.

Nightingale Nala hotel, zitje in de kamer met tv en onberijdbare wastafel

Lekker veel ruimte in de kamer!

Toilet met beugels

Ruime en mooie badkamer, beugels bij de toilet.


  • Goede voorzieningen op Menorca

    Goede voorzieningen op Menorca
  • Toegankelijk hotel

    Toegankelijk hotel
  • Strandstoel op Menorca

    Strandstoel op Menorca
  • Collage Nala hotel

    Collage Nala hotel
  • Collage_nala

    Collage_nala
  • Badkamer_Nala

    Badkamer_Nala
  • Wastafel_Nala

    Wastafel_Nala
  • Nightindale, Nala

    Nightindale, Nala
  • Nightingale_Nala

    Nightingale_Nala
  • Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

    Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal
  • In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

    In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.
  • DSC07472

    DSC07472
  • Uitzicht vanuit mijn kamer in hotel Weissespitze, 's morgens vroeg.

    Uitzicht vanuit mijn kamer in hotel Weissespitze, 's morgens vroeg.
  • In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

    In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.
  • Haarspeldbochten door de bergen met prachtige views

    Haarspeldbochten door de bergen met prachtige views
  • Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

    Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal
  • In de bergen met de Swiss-trac

    In de bergen met de Swiss-trac
  • Landhaus_Meine_auszeit_collage

    Landhaus_Meine_auszeit_collage
  • artikel Canada_foto

    artikel Canada_foto
    Gé en Klaaske Snoek vertellen over hun campertocht door west Canada.
  • Dagje varen met Christel

    Dagje varen met Christel


Voor het eerst in de bergen, Tirol

Op uitnodiging van Support Magazine en Tirol Tourist Board zat ik vorig weekend via een persreis in het Kaunertal, een prachtige valei in Tirol, Oostenrijk. Twee dagen reizen en twee dagen daar, oké dat was best pittig, maar het was wel ongelofelijk Super. Zoals een echte persreis betaamt gaan we naar alle hotspots in de omgeving; Een pad op palen leidt ons over het Moor, een met uitsterven bedreigd veengebied. Een prima toegankelijke gondellift brengt ons op ruim 3100 meter naar een  zilver witte gletsjer waar we met één been in Italië en één been in Oostenrijk staan.

In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

In het Naturparkhaus maken we kennis met Pitzi, de bergsteenbok. Een opgezette wel te verstaan, want in het echt is hij lastiger te spotten. En via een prachtig nieuw pad staan er voor de eerste keer (test!) vier rolstoelen op het nieuwe uitkijkplatform, waarvandaan je prachtig over de hele valei kunt kijken.

Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

In het Kaunertal is echt geïnvesteerd in rolstoeltoegankelijkheid. En dat is ook precies waarom de internationale pers in ‘rolstoeljournalistiek’ is uitgenodigd. Te weinig mensen weten namelijk dat je prima van de bergen kan genieten in een rolstoel, zowel in de winter als in de zomer.

Bang voor de bergen in je (handbewogen) rolstoel? Bij het hotel waar wij verblijven is de Swiss-trac te huur, een elektrische aankoppelunit voor de handbewogen rolstoel, hiermee zoef je zo de berg op (en af). Na een dag buiten viel de rolstoeltoegankelijk wellness van het hotel bij mij trouwens ook erg in de smaak! Meer weten over dit hotel? Kijk dan op www.weisseespitze.com.

In de bergen met de Swiss-trac

In de bergen met de Swiss-trac

Wil je meer weten over dit prachtige gebied in de Alpen met meer accommodaties en tips lees dan mijn uitgebreide verhaal in de komende Support vakantiegids. Deze zal begin december 2015 verschijnen. Nog geen lid van Support Magazine? Misschien hét moment om dat te worden :-)

Uitzicht vanuit mijn kamer, 's morgens vroeg.

Uitzicht vanuit mijn kamer in hotel Weisseespitze, ‘s morgens vroeg.

PS. Een belangrijk punt: Er is slechts één kamer met een inloopdouche in hotel Weisseespitze, de kaiser Maximilian Suite (4 tot 6 personen). In de overige aangepaste kamers is alleen een bad, hier kan een badlift geplaatst worden. In de wellness-ruimte is wel een grote douche met doucherolstoel beschikbaar.

Landhuis in het Beierse Woud

Ruim een jaar geleden kreeg ik een mail van Kim en Joost uit Duitsland. Ze waren een prachtig Landhaus aan het verbouwen tot mooi rolstoeltoegankelijk hotel. Of ik vast naar hun website wilde kijken. Niet vaak was de toegankelijkheid zo uitgebreid en duidelijk beschreven en dat terwijl de kamers nog niets eens af waren. En nu zijn ze open! Met twee prachtige aangepaste kamers een adres om direct te boeken.

Landhaus_Meine_auszeit_collage

Landhaus Meine Auszeit (letterlijk vertaald: mijn tijd ertussenuit) bevindt zich in Bodenmais in het prachtige Beierse Woud in het zuidoosten van Duitsland. Met de auto is het zo’n achthonderd kilometer vanaf Utrecht. Je kunt natuurlijk ook met de trein of het vliegtuig. Bodenmais is een populair toeristenplaats zowel in de zomer als de winter. In de omgeving veel (oer)natuur maar ook heerlijk genieten van heerlijke ‘Kaffee mit Kuchen’ op een terras. Kim en Joost weten je precies de juiste adresjes te vertellen.

Nog geen plannen voor de komende weken? Vermeld ‘Eelke droomt’ bij je boeking en je krijgt voor een verblijf in juli of augustus (2014) 10% korting op je boeking! Kijk op Landhaus Meine Auszeit voor een uitgebreide beschrijving van de kamers en extra mogelijkheden zoals een hoog-laag bed en douchebrancard.

 

Met de camper door Canada

Heel lang geleden heb ik een prachtige rondreis door Canada gemaakt. Ik was toen nog een stuk mobieler en had geen aangepaste overnachtingen nodig maar wat een geweldig land is dat! Ik herinner me vooral de indrukwekkende grootste natuur. Van de ene oohhh naar de andere oohhh. Beren hebben we ook gezien, maar dat moment dat we een smal weggetje kiezen en er ineens een prachtige eland met haar jong oversteekt, dat vergeet ik nooit meer. Gelukkig ben ik niet de enige die graag op vakantie gaat en deze avontuurlijke reizen deelt met anderen. Klaaske en Gé hadden een grote wens: met de aangepaste camper door Canada. Voor Support Magazine schreven zij hun verhaal op. En ik mag het hier ook met jullie delen. Klik op verhaal_Canada

Artikel Support Magazine. 'Oog in oog met een beer in west Canada'.

Artikel Support Magazine (febr 2014). ‘Oog in oog met een beer in west Canada’.

In Support Magazine staan regelmatig leuke vakantie verhalen, bovendien verschijnt in december altijd een vakantiespecial vol met vakantietips, verhalen en adressen. Je kunt nu een proefnummer aanvragen, gratis en voor niks!

Grenzen verleggen

Buikpijn. Een misselijk gevoel en niet kunnen slapen. Ik zit letterlijk te shaken. Ik heb het koud en als ik mijn tanden poets kan ik niet stoppen met kokhalzen. De spanning zit tot in mijn tenen. Ik denk dit is de laatste keer. Ik ga nooit meer met het vliegtuig.

Tegelijk weet ik dat het niet waar is. Ik ga weer. Ik doorsta het vreselijke gevoel dat alles mis kan gaan. Dat ik mijn controle totaal kwijt ben. Ik weet namelijk dat het mij heel veel oplevert. Ik verlaat mijn comfortabele leventje om nieuwe ervaringen op te doen. De energie die ik daarvan krijg weegt altijd op tegen het onveilige gevoel wat er ook bij hoort.

Op Schiphol, zo spannend

Op Schiphol, zo spannend.

Nieuwe ervaringen zorgen voor nieuwe herinneringen. Niets is zo lekker om door mijn fotoboeken te bladeren. Gek is dat. Soms geniet ik achteraf nog meer van dat wat ik gedaan heb. Vooral van datgene wat ik eigenlijk niet durfde. En hoe fijn is het, om die spannende belevenissen te vertellen aan anderen. Verhalen horen bij mensen. Maar verhalen kun je pas vertellen als je iets te vertellen hebt.

Wist je trouwens dat je leven langer lijkt als je af en toe iets totaal anders doet, nieuwe ervaringen opdoet. De weken waarin niets nieuws gebeurt rijgen zich aan elkaar vast. Terwijl ik nu nauwelijks meer kan bevatten dat de safari in Zuid-Afrika maar vijf dagen duurde. Ik deed iets wat ik heel spannend vond met elke dag een andere verblijfplaats. Maar wat was het geweldig. En die ene nacht in een safaritent, zonder toilet, tussen de apen en olifanten, herinner ik mij nog het beste.

Ken je dat gevoel wanneer je ergens bent geweest waar je niet eerder was, of iemand ontmoet waar je zomaar een leuk gesprekje mee hebt? Soms heb ik het ook als ik een mooi boek gelezen heb. Ik omschrijf het met een fris gevoel in mijn hoofd. Ik zie de dingen scherper. Ik heb zin om dingen anders te doen.

Een vriendin ging nooit op vakantie. Ze hield er niet van. Tenminste dat zei ze. Teveel gedoe met haar rolstoel en later kwam de nachtbeademing erbij. Uiteindelijk boekte ze toch voor een weekje een goed aangepaste boot met een schipper in Nederland. Vriendinnen stapte op verschillende plaatsen in en uit. Elke dag een andere haven, steeds een ander uitzicht en een ander gezelschap. Wauw! Dat smaakte naar meer. Vier weken Curaçao was de volgende reis. Op Facebook volgde ik haar. Wat was ik blij dat haar vliegreis goed ging. Ik zag haar de zee in gaan met een strandrolstoel, bbq‘en op het strand. Wandelen door Willemstad en genieten van de mensen die ze ontmoete tijdens de schrijfweek die ze daar ook nog even volgde. Onderstaand filmpje maakte ze op het vliegveld terug naar huis. Enkele weken later is ze onverwacht overleden.

Als ik me te behaaglijk ga voelen in mijn eigen huisje en niet meer weet wat ik gisteren deed, dan voel ik dat het tijd is om iets nieuws te doen. Een reisje boeken bijvoorbeeld. Soms begin ik met iets kleins. Een dagje naar een andere stad. Een workshop. Of ik pak mijn fotoboeken. Om dat gevoel weer te gaan voelen. Dat geluksgevoel dat hoort bij iets onbekends doen. Mijn comfortzone is een heerlijk toevluchtsoord, maar wel een tijdelijke verblijfplaats.

Zoals Albert Einstein zei: ‘Het leven is als fietsen: om je evenwicht te kunnen houden, moet je in beweging blijven.’

Naar New York?

New York, daar moet je een keer geweest zijn. En als je er éénmaal geweest bent wil je zeker nog een keer. Tenminste dat hoor ik om mij heen. Ik hoor bovendien dat het echt een prima stad is voor rolstoelers. Als iemand mij vraagt of ik toevallig een goed hotel weet in New York ga ik maar eens op onderzoek uit. En ik krijg direct zin om een ticket naar de Big Apple te boeken. Jullie?

New York skyline

New York skyline

Blogs van anderen
Ik kom in elk geval enkele enthousiaste blogs van andere rolstoelers tegen. Op Wereldwijzer.nl een leuk verhaal van Jacqueline en Sonja over alles wat New York te bieden heeft: ‘Timesquare-Broadway-42nd Street, spetterende billboards, het adembenemende uitzicht vanaf de Hudson, brownies op elke straathoek, musical op broadway en veel lawaai, getoeter, scheurend verkeer en altijd en overal drukte.’ 

Al een wat ouder reisverslag (2008) maar wel heel uitgebreid en met goede tips vind ik op het forum van Alles Amerika. Op Toegankelijk op reis lees ik nog een vlot verslag van de Belgische Katty, zij ging in 2012 minder goed voorbereid op citytrip naar New York maar is ook super enthousiast over de toegankelijkheid van de stad.

Overzichtelijk stratenplan
Van anderen hoor ik ook dat de stad heel overzichtelijk is, ondanks dat het natuurlijk mega groot is. Het stratenplan (11th, 12th, 13th Avenue etc) is in rechte lijnen en vaste blokken ingedeeld waardoor je precies weet hoe ver iets lopen/rijden is.

Bij veel musea, theaterproducties en musicals krijgen mensen met een beperking voorrang in de rij en korting. Bovendien is het (bijna) allemaal goed toegankelijk.

Super handige app van Wheels on wheels

Super handige app van Wheels on wheels

Vervoer
De meningen over de toegankelijkheid van de metro zijn verschillend. Duidelijk is dat niet alle metrostations rolstoeltoegankelijk zijn. Dat betekent dat je soms wat verder moet lopen naar het volgende metrostation. Meer info en een kaart met de toegankelijke stations vind je op de site van The Metropolitan Transportation Authority (MTA). Hier vind je ook informatie over de bussen, welke  voorzien zijn van liften, zodat rolstoelgebruikers er eenvoudig gebruik van kunnen maken.

Super handig lijkt mij de Wheels on wheels app van de gele Wow taxi. Via je smartphone bestel je de taxi en je kunt precies volgen waar de taxi zich bevindt om jou op te pikken. Middels een plank rijd je makkelijk de taxi in, ook met een electrische rolstoel. Er past één rolstoeler in de taxi plus drie of vier andere personen. Je kunt door hen ook opgehaald worden van het vliegveld. Let op, de app is alleen beschikbaar in de Amerikaanse app store.

Straatbeeld Marriott hotel

Straatbeeld Marriott hotel

Slapen
Misschien wel de belangrijkste voorbereiding bestaat uit het boeken van een goed toegankelijk hotel. Ik kan het bijna niet geloven maar ik hoor vanuit meerdere kanten dat hotels met meer dan honderd kamers in Amerika meerdere aangepaste kamers moeten kunnen aanbieden. Je kunt dan vaak kiezen uit verschillende mindervalide kamers, bijvoorbeeld met bad of toch liever een ‘roll in shower’. Bovendien, de klant is echt koning in Amerika, ze zullen er alles aan doen het je naar je zin te maken. Van vriendin en Amerika-fan Sjoukje krijg ik het Marriott Marquis op Times Square door. Sjoukje: ‘Het hotel was perfect aangepast, beugels in een ruime badkamer, een vast zitje onder de douche en voldoende ruimte om je te bewegen. Alleen had de douche een glazen afscheiding waardoor het allemaal net kon’. Andere vrienden waren vorig najaar nog in New York. Otto en Petra logeerden toen in het Hilton Hotel op Time Square: ‘Een prima hotel, goed toegankelijke badkamer, alleen één beugel rechts aan de muur en het bed was niet onderrijdbaar met de tillift.
 De locatie was super centraal en kon niet beter!’ 

Op MailOnline lees ik het verhaal van Barbara, zij zijn enthousiast over hotel The London NYC en dat ziet er goed uit. Accessible New York City maakte ook een handig lijstje met hotels en een korte beschrijving van de kamers.

Even echt inwoner van New York…
‘Eelke droomt verder’ zou niet ‘Eelke droomt verder’ zijn als ik nog door zoek en een bijzondere appartement tegenkom op Airbnb (directe link werkt niet meer, zie update hieronder). Eigenaar Marcelo maakt zelf gebruik van een rolstoel en werkt als journalist over de hele wereld. Als hij er zelf niet is kun je terecht in zijn super gezellige en goed aangepaste appartement. De reviews zijn super enthousiast, juist ook over de rolstoeltoegankelijkheid. Hier kun je je even inwoner van deze The big Apple wanen.

appartement New York

Appartement New York 

Ben jij al eens in New York geweest en heb je nog aanvullende tips? Laat een reactie achter, ik hoor het graag.

Update 20 februari 2015: Helaas hoor ik dat Marcelo zijn appartement (hierboven genoemd) verkocht heeft, het is dus niet meer beschikbaar via Airbnb. Ik heb inmiddels wel een leuk alternatief gevonden, kijk maar eens op de blog Have wheelchair will travel, hier vind je meer zinvolle blogs over New York.