Tagarchief: reizen in een rolstoel

Verlangen

Het is al de vierde keer dat we op Bonaire zijn. Hier gaat het leven langzamer en genieten is eenvoudig. Mijn lijf doet het beter en ik voel me mooier. Er is niets te regelen. We hebben alles gezien. Er is tijd-zonder-doel. De verstilling brengt ruimte in mijn hoofd.

Een verlangen overvalt me. Het vult de vrijgekomen ruimte. Ik zie andere voeten moeiteloos op het strand. De tenen iets gespreid, het zand ertussen. Een zeilbootje vaart de lagune uit. Iemand voorop de boeg. De haren in de wind.

Morgen zit ik prinsesheerlijk in de drijvende strandstoel en gister genoot ik op de glasbodemboot. Maar het is niet hetzelfde. De strandstoel drijft te ver af als er niemand is die af en toe een duwtje terug geeft. En ik moet anderen vragen mij de boot in te tillen.

‘Doe je ogen dicht’ zegt Jon. Ik voel de wind in mijn haren. We doen net alsof we op dat zeilbootje zitten. En zo direct spring ik de zee in. Voel het.

Eelke in de zon, intens genieten

...

Types zoals ik

Gisteren kwam ik Martyn Sibley op het spoor. Een collega, type reislustige enthousiaste rolstoeler. Ook hij deelt zijn ervaringen en zet zich in voor een beter toegankelijke reiswereld. Fijn te merken dat er nog meer van die types zijn zoals ik. Kijk maar even mee naar zijn super leuke filmpjes.

Martyn Sibley geeft mooie tips over Barcelona. Maf te weten dat ik een maand eerder dan hij nog door Barcelona rondreed! De tip van de luchtballon had ik graag eerder geweten, alhoewel, dat is een goede reden om nog een keer te gaan!

In het voorjaar ga ik samen met Jon voor een congres, met de eigen auto, naar Engeland! Ja echt, ik ga het gewoon doen, links rijden! Misschien moeten we er een paar dagen aan vast knopen en op ontdekking gaan? Martyn ging naar Exmoor National Park, Zuid-westelijk in Engeland. Ziet er goed uit.

Enneh, ik word ook altijd heel blij van jullie reacties en verhalen, dus vertel. Wat is jou vakantieplan voor 2015?

Innsbruck

Sinds ik in september de frisse alpenluchten in Oostenrijk heb opgesnoven wil ik zeker terug; als de alpenweiden in bloei staan. Het is vast geen toeval dat ik juist nu een heel bijzonder hotel in Innsbruck tegenkom. Dat lijkt me de ideale combinatie: eerst een paar dagen ‘mindfull’ genieten van de rust en natuur in de bergen en daarna kunst en cultuur in Innsbruck.

Bed

Eén van de drie rolstoeltoegankelijke kamers in hotel Nala

Het Nala hotel, in het centrum van Innsbruck, heeft haar deuren deuren nog maar net geopend. Er is werkelijk alles aan gedaan om de kamers een unieke beleving met passende naam mee te geven; Small beauty, Zen, Gold, Oriental, Cinema, Snow white. Verschillende designers zijn aan het werk geweest en dat zie je ook terug in het restaurant, de bar en de tuin. Er zijn drie rolstoelproof kamers, allemaal in het thema Nightingdale (Nachtegaal). Je zou de nachtegaal ook zomaar kunnen horen want ondanks de centrumlocatie belooft het hotel toch een groene tuin met vogeltjes.

collage Nala hotel, badkamer

Het sanitair is aangepast met opklapbare beugels bij het toilet en inloopdouche met opklapbaar douchezitje.

Innsbruck schijnt een super gezellige stad te zijn en bovendien goed toegankelijk. Er is een rolstoeltoegankelijke wandelroute uitgestippeld en er is een goed overzicht van toegankelijke bezienswaardigheden, musea, toiletten en parkeerplaatsen. Ga vooral kijken naar het symbool van Innsbruck: het ‘gouden dak’ of de reusachtige bronzen beelden bij het grafmonument van Kaizer Maximiliaan I. Of bekijk de stad vanaf grote hoogte vanuit skigebied de Nordkettenbahnen. Een ritje met de toegankelijke ‘Hungerburgbahn’ (kabelbaan) is al een beleving op zich! Nou, ik ben benieuwd. Lees ook ‘drie dagen in Innsbruck’ voor tips en ideeën.

Nightingale Nala hotel, zitje in de kamer met tv en onberijdbare wastafel

Lekker veel ruimte in de kamer!

Toilet met beugels

Ruime en mooie badkamer, beugels bij de toilet.


  • Goede voorzieningen op Menorca

    Goede voorzieningen op Menorca
  • Toegankelijk hotel

    Toegankelijk hotel
  • Strandstoel op Menorca

    Strandstoel op Menorca
  • Collage Nala hotel

    Collage Nala hotel
  • Collage_nala

    Collage_nala
  • Badkamer_Nala

    Badkamer_Nala
  • Wastafel_Nala

    Wastafel_Nala
  • Nightindale, Nala

    Nightindale, Nala
  • Nightingale_Nala

    Nightingale_Nala
  • Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

    Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal
  • In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

    In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.
  • DSC07472

    DSC07472
  • Uitzicht vanuit mijn kamer in hotel Weissespitze, 's morgens vroeg.

    Uitzicht vanuit mijn kamer in hotel Weissespitze, 's morgens vroeg.
  • In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

    In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.
  • Haarspeldbochten door de bergen met prachtige views

    Haarspeldbochten door de bergen met prachtige views
  • Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

    Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal
  • In de bergen met de Swiss-trac

    In de bergen met de Swiss-trac
  • Landhaus_Meine_auszeit_collage

    Landhaus_Meine_auszeit_collage
  • artikel Canada_foto

    artikel Canada_foto
    Gé en Klaaske Snoek vertellen over hun campertocht door west Canada.
  • Dagje varen met Christel

    Dagje varen met Christel


Met de camper door Canada

Heel lang geleden heb ik een prachtige rondreis door Canada gemaakt. Ik was toen nog een stuk mobieler en had geen aangepaste overnachtingen nodig maar wat een geweldig land is dat! Ik herinner me vooral de indrukwekkende grootste natuur. Van de ene oohhh naar de andere oohhh. Beren hebben we ook gezien, maar dat moment dat we een smal weggetje kiezen en er ineens een prachtige eland met haar jong oversteekt, dat vergeet ik nooit meer. Gelukkig ben ik niet de enige die graag op vakantie gaat en deze avontuurlijke reizen deelt met anderen. Klaaske en Gé hadden een grote wens: met de aangepaste camper door Canada. Voor Support Magazine schreven zij hun verhaal op. En ik mag het hier ook met jullie delen. Klik op verhaal_Canada

Artikel Support Magazine. 'Oog in oog met een beer in west Canada'.

Artikel Support Magazine (febr 2014). ‘Oog in oog met een beer in west Canada’.

In Support Magazine staan regelmatig leuke vakantie verhalen, bovendien verschijnt in december altijd een vakantiespecial vol met vakantietips, verhalen en adressen. Je kunt nu een proefnummer aanvragen, gratis en voor niks!

Grenzen verleggen

Buikpijn. Een misselijk gevoel en niet kunnen slapen. Ik zit letterlijk te shaken. Ik heb het koud en als ik mijn tanden poets kan ik niet stoppen met kokhalzen. De spanning zit tot in mijn tenen. Ik denk dit is de laatste keer. Ik ga nooit meer met het vliegtuig.

Tegelijk weet ik dat het niet waar is. Ik ga weer. Ik doorsta het vreselijke gevoel dat alles mis kan gaan. Dat ik mijn controle totaal kwijt ben. Ik weet namelijk dat het mij heel veel oplevert. Ik verlaat mijn comfortabele leventje om nieuwe ervaringen op te doen. De energie die ik daarvan krijg weegt altijd op tegen het onveilige gevoel wat er ook bij hoort.

Op Schiphol, zo spannend

Op Schiphol, zo spannend.

Nieuwe ervaringen zorgen voor nieuwe herinneringen. Niets is zo lekker om door mijn fotoboeken te bladeren. Gek is dat. Soms geniet ik achteraf nog meer van dat wat ik gedaan heb. Vooral van datgene wat ik eigenlijk niet durfde. En hoe fijn is het, om die spannende belevenissen te vertellen aan anderen. Verhalen horen bij mensen. Maar verhalen kun je pas vertellen als je iets te vertellen hebt.

Wist je trouwens dat je leven langer lijkt als je af en toe iets totaal anders doet, nieuwe ervaringen opdoet. De weken waarin niets nieuws gebeurt rijgen zich aan elkaar vast. Terwijl ik nu nauwelijks meer kan bevatten dat de safari in Zuid-Afrika maar vijf dagen duurde. Ik deed iets wat ik heel spannend vond met elke dag een andere verblijfplaats. Maar wat was het geweldig. En die ene nacht in een safaritent, zonder toilet, tussen de apen en olifanten, herinner ik mij nog het beste.

Ken je dat gevoel wanneer je ergens bent geweest waar je niet eerder was, of iemand ontmoet waar je zomaar een leuk gesprekje mee hebt? Soms heb ik het ook als ik een mooi boek gelezen heb. Ik omschrijf het met een fris gevoel in mijn hoofd. Ik zie de dingen scherper. Ik heb zin om dingen anders te doen.

Een vriendin ging nooit op vakantie. Ze hield er niet van. Tenminste dat zei ze. Teveel gedoe met haar rolstoel en later kwam de nachtbeademing erbij. Uiteindelijk boekte ze toch voor een weekje een goed aangepaste boot met een schipper in Nederland. Vriendinnen stapte op verschillende plaatsen in en uit. Elke dag een andere haven, steeds een ander uitzicht en een ander gezelschap. Wauw! Dat smaakte naar meer. Vier weken Curaçao was de volgende reis. Op Facebook volgde ik haar. Wat was ik blij dat haar vliegreis goed ging. Ik zag haar de zee in gaan met een strandrolstoel, bbq‘en op het strand. Wandelen door Willemstad en genieten van de mensen die ze ontmoete tijdens de schrijfweek die ze daar ook nog even volgde. Onderstaand filmpje maakte ze op het vliegveld terug naar huis. Enkele weken later is ze onverwacht overleden.

Als ik me te behaaglijk ga voelen in mijn eigen huisje en niet meer weet wat ik gisteren deed, dan voel ik dat het tijd is om iets nieuws te doen. Een reisje boeken bijvoorbeeld. Soms begin ik met iets kleins. Een dagje naar een andere stad. Een workshop. Of ik pak mijn fotoboeken. Om dat gevoel weer te gaan voelen. Dat geluksgevoel dat hoort bij iets onbekends doen. Mijn comfortzone is een heerlijk toevluchtsoord, maar wel een tijdelijke verblijfplaats.

Zoals Albert Einstein zei: ‘Het leven is als fietsen: om je evenwicht te kunnen houden, moet je in beweging blijven.’

Cyprus, wheelchair paradise!

Eelke en Jon dobberen in het zwembad op twee grote luchtbanden

Heerlijk dobberen in het zwembad bij Eva’s. Er is een lift om in het zwembad te komen.

Ik denk altijd dat iedere rolstoeler Eva’s apartments op Cyprus kent. Maar als ik het in een gesprek laat vallen blijkt dat toch steeds niet het geval. En dat is jammer want het is een heerlijke plek onder de zon!

Wij zijn er zelfs al twee keer geweest. Het kleinschalige appartementencomplex ligt midden in Polis, een dorp aan de noordwest kust van Cyprus. Restaurants vind je binnen loopafstand. Je moet wel even het juiste adres vinden want de meeste keukens zijn ingericht op de Engelse toerist (fish & chips). Wij vonden het heerlijk om richting het strand te slenteren (1km), daar een vers sapje te drinken en dan het 2,5 km lange pad langs de zee af te ‘wandelen’. Je belandt dan vanzelf bij de volgende strandtent waar wij lekker lunchten bij een fijn lounge muziekje. Vervolgens verplaatsen wij ons met een boekje richting de loopplank op het strand waarop je lekker dicht bij de zee zit. Bij de ondergaande zon zwalkten wij over het prachtige pad weer terug naar ons huisje.

2,5 km pad langs de zee

Perfect pad langs de zee (2,5km)

Een toegankelijk paradijs
Eigenlijk wil ik gauw nog eens terug want er is nu een speciaal liftstoeltje (SEATrack) waarmee je de zee in kunt! En dat is te danken aan Chris, eigenaar van Eva’s apartements en zelf rolstoelgebruiker. Hij heeft van dit deel van het eiland een waar ‘rolstoel paradijs’ gemaakt. Zo regelde hij dat de meeste restaurants goed toegankelijk zijn, een boot met lift en het lange pad langs de zee. Of wat dacht je van een tochtje door de lucht? Chris ging het gesprek aan met de ervaren mensen van het parasailingcentrum en inmiddels helpen ze (bijna) iedereen om deze unieke belevenis mogelijk te maken! Ook wij gaan de lucht in en wat een ervaring is dat. Alleen met de wind, hoog in de lucht boven de zee. Echt super.

Eelke hoog in de lucht, parasailing

Hoog in de lucht! Echt, ik ben het…

Eelke hoog in de lucht, parasailen

Kijk maar!

Eten aan lange tafels
Eva’s is een echt familiebedrijf en dat voel je. Waar nodig word je geholpen. Chris vertelt je graag alles over het eiland. Een paar keer per week kun je aanschuiven aan de lange tafels voor een heerlijk diner van moeder Eva en bij het (toegankelijke) zwembad is het altijd gezellig toeven. Vader Andreas rijdt je als je wilt het hele eiland over met de rolstoeltaxibus, hij haalt je ook op van het vliegveld. Ook handig zijn de scootmobiels die je bij het appartement kunt huren.

Studio's bij Eva apartments

Heerlijk rustig plekje onder de bougainville, studio met ‘garden view’

Studio’s en appartementen
Er zijn verschillende (familie)appartementen, wij verbleven beide keren in een studio. De eerste keer aan het zwembad, de tweede keer met ‘garden view’. Allebei prima maar voor wat meer privacy zit je beter in de laatste. Alle appartementen zijn rolstoeltoegankelijk met voldoende ruimte en aangepaste badkamer (inloopdouche met douchestoel aan de wand, beugels bij het toilet). Er is een kitchenette waar je een kleine maaltijd kan bereiden. Op loopafstand is een grote supermarkt.

Mederolstoelers
Over het algemeen vinden wij het prettiger wanneer er slechts één of twee aangepaste kamers op een locatie zijn. Anders ontstaat al snel een soort instellingssfeer en daar gaan we niet voor op vakantie. Ondanks dat alle appartementen rolstoeltoegankelijk zijn en er dus relatief veel rolstoelers bij Eva’s rondrijden is de sfeer toch ongedwongen en relaxed. Iedereen viert zijn eigen vakantie en het lijkt wel alsof er vooral leuke gehandicapten naar Eva’s komen ;-). Hollanders komen er niet zoveel. Mederolstoelers op je vakantie is ook best fijn overigens: Iedereen is aan het klooien om in het zwembad te komen en niemand kijkt raar als je geen Pamela Anderson bent in je bikini.

Je kunt rechtstreeks boeken via de website van Eva’s. Boek je liever via een reisbureau, dat kan via Buitengewoon reizen. Zij regelen dan ook je ticket.

Naar aanleiding van deze blog mocht ik voor Support Magazine (vakantiegids 2014) een artikel schrijven over Cyprus, lees hier drie pagina tellende artikel.

Pia krijgt gelijk van Travelbirds

Beeldscherm Pia bij Groeten van Max

Pia Hendriks boekt een heerlijk reisje naar Griekenland. Bij aankomst blijkt de deur van de badkamer maar 65 cm. Niet breed genoeg voor haar rolstoel. Uiteindelijk belandt Pia afgelopen week bij Groeten van Max. Bekijk haar verhaal vanaf 37.25 minuten.

Pia is natuurlijk geen uitzondering. Als rolstoeler kom je regelmatig verrassingen tegen. Jammer genoeg zijn deze teleurstellingen voor veel mensen reden om steeds naar dezelfde, eenmaal goed bewezen accommodatie te gaan. Of ze gaan zelf helemaal niet meer op pad. Zonde natuurlijk! Een bijzonder goede voorbereiding kan veel ellende voorkomen. Neem nooit genoegen met alleen de melding dat er een aangepaste kamer beschikbaar is. Ik heb altijd een zelfde vragenlijstje wat ik voor de boeking mail:

– doorgangen/deuren minimaal 80 cm?
– hoogte toilet en bed tussen de 48 en 52 cm?
– opklapbare beugels aan beide zijden van het toilet?
– voldoende ruimte naast het toilet (80cm)?
– inloopdouche zonder drempels en obstakels zoals douchedeuren of muurtjes?
– een douchestoel aan de wand of rolbaar met opklapbare armleuningen?
– hoogte van de zitting van de douchestoel?
– ruimte aan beide zijden van het bed (80 cm)?
– Geen drempels hoger dan 2 cm of anders met een opritje?

Ik vraag vaak ook foto’s, dan kun je het beste inschatten of iets echt goed is. En dan kom je soms toch nog voor verrassingen te staan… op onze reis naar Toscane bleek de weg naar de bed & breakfast uit puin te bestaan. Alleen te begaan met een auto. En die hadden we helaas niet bij ons. Sindsdien nog een vraagje toegevoegd: is de route naar het hotel rolstoelproof?

Fijn voor Pia dat ze haar geld terug krijgt. Maar liever voorkomen! En alsjeblieft wel gaan, want wat is er fijner dan nieuwe plekken ontdekken, fijne mensen te ontmoeten en achteraf te genieten van alle mooie herinneringen?