Tagarchief: rolstoeltoegankelijk

Casa Boslimpre in de Vogezen

Als vier leuke mensen vragen of we een weekje met ze mee gaan naar Frankrijk dan zeggen wij natuurlijk JA! De reis gaat eind april (2016) naar de Vogezen. We rijden daar met de eigen auto’s in een dag naartoe, 630 km.

Het huis in de Vogezen was al geboekt dus geen zoekwerk en dat is wel eens fijn. Bovendien, Casa Boslimpre ziet er goed uit. Prachtig uitzicht en lekker ruim. Op de begane grond zijn twee slaapkamers (met elk drie of vier bedden) en twee badkamers. Beide badkamer hebben een inloopdouche, de grootste heeft ook een verhoogd toilet met beugels en een onderijdbare wastafel. Voor Jon en mij wordt een hoek in de ruime woonkamer afgeschermd en twee bedden neergezet, zo hebben we allemaal een eigen ‘kamer’. De keuken is bij de gootsteen onderrijdbaar, verder niet aangepast. Boven zijn nog eens zeven slaapplaatsen (bereikbaar met een steile trap). Het huis is ook super geschikt voor bijvoorbeeld twee gezinnen die samen op vakantie willen.

collage van vijf foto's van Casa Boslimpre. Douchestoel niet verijdbaar, inloopdouche, Toilet met beugels aan beide zijden

Casa Boslimpre

Zes rolstoelers
Toch wel bijzonder is dat we met zes rolstoelers op pad zijn. We hebben elkaar vorige zomer ontmoet bij een bbq georganiseerd door TheTRavelspy. Bedoelt om reislustige rolstoelers met elkaar in contact te brengen, elkaar te inspireren en mogelijk iets van een platform op te richten. En als het dan zo goed klikt met een aantal, dan vier je dus zomaar vakantie met zes gelijkgestemden!

Bij aankomst bij Casa Boslimpre worden we hartelijk welkom geheten, eigenaars Colin en Matty helpen de drie auto’s uitladen. Het grind om het huis maakt het voor de handbewogen rolstoelers lastig om met koffers doorheen te ploegen. Het van huis meegebrachte eten blijkt een goede keus want niemand heeft na de lange rit nog zin om de auto weer in te gaan. Bovendien, de weg naar het huis is vol met kuilen en slecht verlicht.

Zonder WIFI
Als duidelijk wordt dat er geen wifi is moeten we allemaal even slikken. Wat? Een week zonder internet? Ja echt dus. Niet appen, niet facebooken, niet wordfeuten… alle tijd dus om met elkaar te praten. Eigenlijk heerlijk rustig. We missen het wel bij het uitdokteren van onze dagtripjes. Even kijken waar we handig met drie auto’s kunnen parkeren, alvast een leuk restaurantje met aangepast toilet zoeken… helaas. Op de bonnefooi dus maar.

Freezzzzing in Gerardmer
Een leuk stadje in de buurt is Gerardmer. We parkeren de auto’s dichtbij het meer (Avenue de la Ville de Vichy). Hier is ook een openbaar invalidentoilet. Eenmaal uit de auto dwarrelen sneeuwvlokken uit de lucht. Nee zeg. We duiken dus direct een knusse brasserie in, beetje skihut-achtig met veel hout en een openhaard. Als het droog is slenteren we nog even door het stadje maar het blijft Freeezzzzing koud. We gaan de berg dus weer op naar ons huus!

Ingesneeuwd
De volgende ochtend blijken we ingesneeuwd! Het is een prachtig plaatje. Als we allemaal naar buiten sprinten zitten we direct vast in de sneeuw. Hilarisch. Gelukkig helpt onze buurvrouw, die overigens heel stoer in de yurt (tent) slaapt, ons uit onze benarde situatie. Lekker naar binnen dus weer! Gelukkig hebben we het goed met z’n zessen zonder wifi… heerlijk relaxed met een wijntje uren aan tafel en veel te laat naar bed.

6 rolstoelers in de sneeuw voor Casa Boslimpre

In de sneeuw bij Casa Boslimpre

La Petite France in Strasbourg
De al geboekte tapas workshop voor de volgende dag komt dus heel goed uit. Lekker binnen kokkerellen en genieten van onze eigen kookkunsten. De dag erna kunnen we er gelukkig weer op uit! Strasbourg is een aanrader, je rijdt anderhalf uur maar de route is mooi, zeker als je niet over de péage rijdt. Strasbourg is een een behoorlijke stad, dus het is handig om van te voren een beetje te bedenken wat je wil zien. Aanrader is de wijk La Petite France, in het hart van de stad. Deze schilderachtige wijk met prachtige vakwerkhuizen is op het water gebouwd en is opgenomen in het werelderfgoed van UNESCO. Er zijn redelijk wat invalidenparkeerplaatsen in de stad, zie hier een overzicht.

Sfeerbeeld vakwerkhuizen in Straatsburg,

Strasbourg, schilderachtige plaatjes

Colmar
Ook Colmar is een bijzonder gezellig stadje. Vanuit Casa Boslimpre is het een uurtje rijden, weer prachtig door de bergen en bossen. De stad heeft altijd in het twist gebied tussen Frankrijk en Duitsland gelegen. De vele vakwerkhuizen doen echt Duits aan, terwijl er ook een echte Franse sfeer hangt met de vele restaurants, terrassen en pleintjes. We parkeren de auto’s na even zoeken op een groot parkeerterrein (Place Scheurer Kestner, meerdere invalidenplaatsen, vlakbij het centrum, naast de mega bioscoop). Bij het ‘Office de tourisme’ is informatie beschikbaar over de toegankelijkheid van de stad (musea, restaurants en toiletten).

De route terug naar Casa Boslimpre blijft een lastig punt. De navigatie systemen doen het niet goed. In het donker verdwalen we makkelijk. Met drie auto’s achter elkaar in het donker over (te) smalle weggetjes, langs diepe ravijnen, dan ben je niet blij. Hou je niet van dit soort avonturen dan is het zaak voor het donker thuis te zijn! Een auto is trouwens wel een must in dit gebied. Als wij er zijn (eind april) is het redelijk uitgestorven en moet je echt wat verder weg voor gezelligheid en vertier.

Sledehondtocht en de Joëlette
Heb je zin om echt de bergen in te gaan en te genieten van de natuur? Boek dan ruim van te voren een tocht met kart of slee met prachtige honden ervoor óf laat je naar de hoogste top van de Vogezen brengen met de éénwielige draagstoel Joëlette. Helaas was alles al volgeboekt toen wij er waren. Kijk voor meer info op de site van Casa Boslimpre.

Op pad met de honden in een kart of slee

Op pad met de honden in een kart of slee

 

...

Een ‘tour de France’

Ik had al regelmatig over l’Accolade gehoord. Op de één of andere manier had ik het gevoel dat dit Franse vakantieparkje met acht rolstoeltoegankelijke huisjes, iets voor ‘later’ was. Voor als we meer hulp en hulpmiddelen nodig hebben, een soort van laatste optie. Wel een mooie optie. Maar toen kreeg ik begin mei een uitnodiging van Sophie en Frank, de beheerders van l’ Accolade. Of ik een keer wil komen kijken? Een uitnodiging om naar Frankrijk te komen is natuurlijk erg leuk! Dus we maken een plan en in september pakken we de auto in voor een ‘tour de France’.

Chambre d’hôtes
Het is duizend kilometer naar Ile d’Oléron, een schiereiland aan de westkust van Frankrijk, dus we maken een tussenstop op de helft. We slapen bij chambre d’hôtes ‘Le Clos du Quesnay’ in Mauquenchy, rechtsboven Rouen. We worden hartelijk ontvangen door de goed Engels sprekende Jean-Francois. Hij en zijn vrouw Sabine hebben vier jaar verbouwd om de statige boerderij, uit begin negentiende eeuw, om te toveren tot vijf mooie kamers. Eén driepersoonskamer is speciaal aangepast voor mindervalide mensen. Deze klassiek ingerichte kamer is lekker ruim en heeft een tweepersoons- en éénpersoonsbed. De badkamer heeft een verhoogd toilet met één wandbeugel (links), een onderrijdbare wastafel en een grote inloopdouche met losse (niet verrijdbare) douchestoel. Om het bed te verhogen zijn klossen aanwezig.

Collage van sfeerfoto's buiten bij le Clos du Quesnay

Goed toeven bij chambre d’Hôtes Le Clos du Qeusnay

In de vier hectare grote tuin staan tussen de appelbomen nog vier sfeervolle ‘gypsy caravans’ (niet rolstoeltoegankelijk). In de boomgaard rijdt mijn rolstoel prima over het gras maar op de paden met zo nu en dan een dikke laag grind is het een stuk lastiger.
Alle gasten hebben zich voor de ‘table d’hôtes’ ingeschreven dus ‘s avonds zitten we met een bond gezelschap aan tafel. Gelukkig is er ook een Engels gezin, dat praat makkelijker. De Franse kazen ontbreken niet, evenals de gezellige praat van de gastheer. Een mooie plek om even te relaxen en nog een paar dagen te blijven. Helaas was onze kamer maar één nacht beschikbaar en vertrekken wij de volgende dag alweer.

foto van de (bad)kamer bij Le Clos du Quesnay

1ste overnachting bij ‘Le Clos du Quesnay’, onze kamer in de oude stal


Witte huisjes met blauwe luiken
De tweede dag onderweg hebben we veel regen en het laatste stuk naar Ile d’Oléron gaat over tweebaans wegen. We komen dus pas laat aan in de stromende regen. Gelukkig helpt Frank (de beheerder van l’accolade) ons met uitladen en installeren we ons snel in het huisje. Eerst maar eens slapen. De volgende dag schijnt het zonnetje en staat er een tas met een heerlijk vers ontbijtje op de stoep. Mmm croissants, eitjes van de kippetjes op het park, heerlijke kaasjes en dikke plakken ham. De heerlijke geur van het eiland, een mengeling van zee, dennenbomen en rozemarijn krijg je er gratis bij. Hier gaan we het wel een weekje uithouden.

De eerste dag blijven we in de buurt. We bekijken het park en lopen naar de zee. ‘s Avonds eten we in de ‘kantine’ van l’Accolade waar de vrijwilligers elke avond een lekker maal koken. Je kunt hier als je wilt voor een schappelijke prijs lekker aanschuiven voor een lekker maal. Er zijn nog maar een paar andere gasten zo op het eind van het vakantieseizoen. En dat merk je op het hele eiland, dus als je buiten de deur wilt eten kun je dat beter ‘s middags doen. Dan is het nog gezellig op de terrassen.

Strandhuisjes in verschillende kleuren

Strandhuisjes bij Saint-Denis

Top 5 op Ile d’Oléron
Het eiland doet echt mediterraans aan, witte huisjes met blauwe luikjes, kruidige struiken en dennenbomen maar ook palmbomen. En lieflijke oude franse dorpjes. Ik vind een eiland altijd wel lekker overzichtelijk, met de auto bekijk je op je gemakje het eiland in een paar dagen. Een paar aanraders:

1. Wijntjes proeven bij één van de wijngaarden. Proef dan zeker ook een Pineau des Charentes, een zoete aperitief wijn die lekker koud gedronken wordt als een soort zomerportje.
2. Het strand op bij Saint-Denis d’Oléron, in het noorden van het eiland. Via de trailerhelling voor bootjes kan je makkelijk dichtbij de zee komen. Of eet heerlijke flinterdunne, zoete crêpes op één van de terrasjes. In het havengebouw is een mindervalidentoilet.
3. Slenteren langs de kleurrijke ‘Cabannes’, kunstateliers in Le Chateau d’Oléron. In de oude oesterhutjes werken kunstenaars en verkopen zij hun werk: sieraden, glas, schilderijen en er is zelfs een Ukelele werkplaats. In de meeste hutjes kun je met de rolstoel naar binnen. Je kunt ook (met de rolstoel) over de muren van de vesting ‘lopen’.
4. Vissersbootjes kijken op het terras van Jules et Julie in Boyardville. Loop je even verder dan ontdek je als je goed kijkt in de verte Fort Boyard. Er gaan ook bootjes naartoe maar die zijn niet rolstoeltoegankelijk.
5. Wat wij niet gedaan hebben maar zeker een volgende keer wel doen: vliegen over het eiland en strandzeilen! Lees op de website van L’accolade meer over de mogelijkheden.

Overigens staan er bij l’Accolade strandrolstoelen en kan je daarmee natuurlijk ook heerlijk het strand op, gewoon om de hoek. Zo naar toe te wandelen (600 meter). Zonder hulp kom je moeilijk de vrij steile duinopgang op maar er wil altijd wel iemand mee om je te duwen. Het piepkleine strandtentje bovenop het duin is echt te lief, zo heb ik ze nog nooit gezien.

foto van een klein, houten strandtentje

Wat een schattig strandtentje…

L’ Accolade
Ile d’Oléron is een fijn eiland. En l’Accolade is een fijn parkje. Het ligt heerlijk tussen de bomen. De acht witte huisjes zijn lekker ruim met veel privacy op je eigen terras, de aanpassingen zijn prima in orde. De huisjes zijn eenvoudig ingericht en met name de slaapkamer kan wat mij betreft wel een gezellig kleurtje gebruiken. De hoog-laag bedden en ziekenhuisnachtkastjes maken het niet helemaal ‘Eelkedroomt-proof’. Maar het is wel functioneel en ach, als je slaapt heb je je ogen dicht. De bedden kunnen ook omgeruild worden voor gewone bedden overigens. Daartegenover staan wel allerlei hulpmiddelen die een verblijf makkelijk én leuk maken (scootmobiel, rolstoelfiets, strandrolstoelen, douchebrancards, tilliften, etc). Extra fijn is het rolstoeltoegankelijke zwembad en de sauna!

Op het terrein zijn naast de acht huisjes, enkele kampeerplaatsen en twee kant-en-klaar safaritenten waar zelfs een hoog-laag bed ingezet kan worden. Het hele park is door een Nederlandse vrouw opgezet om Nederlanders met een lichamelijke of meervoudige beperking een zorgeloze vakantie in Frankrijk te bieden. Er is altijd een team van Nederlandse vrijwilligers aanwezig die het park onderhouden, koken en zelfs zorg bieden als je dat nodig hebt. Sinds drie jaar beheren Frank (fysiotherapeut) en Sophie (ergotherapeut) het park met veel enthousiasme. In de zomervakantie is l’ Accolade een waar kinderparadijs, vooral Nederlandse gezinnen met een gehandicapt kindje en hun broertjes en zusjes genieten dan van de Franse zon. In deze weken is er ook een animatieteam voor de kids. Buiten deze drukke weken is er meer plek en rust. Het gevoel dat ik had (meer iets voor later… ) is niet geheel onterecht. Het is even wennen, de vrijwilligers die willen helpen en de hulpmiddelen die je op verschillende plekken ziet staan. En ja, je bent niet de enige gast in een rolstoel. Maar als je gewoon lekker je eigen vakantie wil vieren dan kan dat ook prima. In je eigen huisje merk je niets van het gebeuren op het park. Dus ook als je gewoon een goed rolstoeltoegankelijk huisje in Frankrijk zoekt dan is dit een heerlijke plek. En juist in het voor-en naseizoen kan het al heerlijk warm zijn!

collage van foto's van het park

l’Accolade, 8 huisjes, 2 safaritenten, en enkele kampeerplekken, rolstoeltoegankelijk zwembad en sauna!

Krijtrotsen
Voor ons laatste stekkie gaan we weer naar het noorden, naar de ruwe krijtrotsen van Normandië. Ik voel me grieperig en we gaan eigenlijk te laat weg bij l’Accolade. Na een dag in de auto komen we in het donker aan. De deur van ons huisje zou open zijn en inderdaad, we kunnen zo naar binnen en het is lekker warm. Van vermoeidheid schiet ik even vol tranen als ik opgelucht zie dat het huisje prima in orde is en wij ons hier zeker gaan redden zonder al te veel capriolen. Het blijft toch altijd spannend of het bed hoog genoeg is en de wc bereikbaar… Alleen ons flesje wijn blijkt onder de loodzware koffer in de bus te liggen… en die wilden we juist laten staan. Voor onze laatste daagjes hadden we een weekendtasje meegenomen. Geen wijn dus. Lekker naar bed. De volgende dag halen we een lekker croissantje bij de bakker een paar honderd meter verderop. We lopen even het dorpje door. Prachtige vakwerkhuizen en mooie bloementuinen. En dan ineens zien we de zee met de witte krijtrotsen. Via 231 traptreden kan je hier het strand op, maar ook zonder de tocht naar beneden heb je een prachtig uitzicht. ‘s Middags rijden we nog even wat rond en belanden op een terrasje in het gezellige stadje Saint-Valery-en-Caux. Het zonnetje is heerlijk warm. Omdat ik me nog niet fit voel halen we bij een supermarkt net buiten het centrum een paar lekkere dingetjes en een wijntje en eten we in ons knusse huisje.

Sotteville-sur-Mer uitzicht zee

Sotteville-sur-Mer

Sotteville-sur-Mer en Le Pré Marin
Ons huisje in Normandië staat trouwens op een klein vakantieparkje; Le pre Marin, met acht twee-onder-één-kap huisjes. Klein maar fijn. Het heeft iets van een blokhut weg maar dan wel met twee slaapkamers, een badkamer en keukentje. Er zijn twee rolstoeltoegankelijke huisjes, zie de website voor goede foto’s. In de slaapkamer kunnen wij met de rolstoel net langs de achterkant van het bed. Ook de badkamer is klein maar met onze wendbare rolstoelen goed te doen. Twee beugels bij het toilet (één opklapbaar, de andere aan de wand) en een (klein) douchekrukje aan de wand. Het keukenblokje is onderrijdbaar en er ligt een plank om het huisje makkelijk binnen te komen. De volgende dag is de weersverwachting slecht dus pakken wij ons tasje alweer en rijden via Amiens, Lille en Gendt naar huis met een koffer vol herinneringen!

collage van foto's bij Huisje bij Le Pré Marin in Sotteville-sur-mer

Huisje bij Le Pré Marin in Sotteville-sur-mer

Tip: Koop een tolbadge! Ik vond het bij sommige tolpoortjes een heel gedoe om een ticket te trekken en te betalen. Dan zat het aparaat weer te laag, dan weer te hoog en steeds maar weer een schietgebedje dat ik mij creditcard of ticket niet liet vallen… Bij een volgende ‘tour de France’ ga ik zeker weten voor de Tolbadge waarmee je zo door kan rijden.

Lees ook mijn column over ons rondje Frankrijk in Contact (ledenblad Spierziekten Nederland).

Accomable, airbnb voor rolstoelers

Ben jij ook alweer aan het dromen over de volgende vakantie? Het is er in elk geval weer voor om lekker over het web te surfen en je te laten inspireren bij alle mooie plaatjes. Een heel fijne zoekhulp voor een rolstoeltoegankelijke bestemming is de website Accomable. Inmiddels staan er al accomodaties op in 19 landen! De oprichters, Martyn Sibley en Srin Madipalli, gebruiken beide een elektrische rolstoel en zijn totaal verslaafd aan reizen. Je zoekt makkelijk op land of specifieker op een plaats. Helemaal handig zijn de filters voor mate van toegankelijkheid, bijvoorbeeld, een hoog-laag bed. Ik mis alleen de filter voor toiletbeugels.

Ik heb alvast twee adresjes op mijn favorieten lijstje gezet. Wat dacht je van een super hip appartement in het oude centrum van Madrid met aangepaste badkamer én keuken, een gezellig privé binnenplaatsje en twee ruime slaapkamers?

collage van foto's van het appartement

Rolstoeltoegankelijk appartement in Madrid via accomable.com

Of deze sfeervolle oude villa op slechts twintig minuten afstand van het centrum van Praag in de groene omgeving van de burcht van Praag. Twee slaapkamers, aangepaste badkamer en een heerlijk tuin om te relaxen na een dag in de drukke stad. Meer info over dit huis vind je ook op Accomable.com. Kortom Airbnb voor rolstoelgebruikers! Laat je me weten welk adres jij op je favorieten lijst hebt staan?

collage van foto's van een rolstoeltoegankelijk huisje in Praag

Oude villa in de directe omgeving van Praag

Brocante in Lille

Afgelopen weekend was het weer chaos is Lille en ik was erbij. Meer dan honderd kilometer brocante markt en braderie. Een beetje dat gevoel van Koningsdag in Utrecht maar dan groter en onderhandelen in het Frans… En mosselen met witte wijn natuurlijk.

verschillende foto's met sfeerbeelden van de brocantemarkt

Brocantemarkt in Lille 2015

Zaterdagochtend super vroeg vertrokken, de zon kwam net op. Eerst mijn zus opgehaald in Dordrecht. Daarna in één ruk door naar het zuiden. Eenmaal in Lille dan toch maar het parkeeradvies van een vriendin opgevolgd: ‘gewoon op de stoep neerknallen die auto’. Tja, dat doet iedereen dus. Wij stonden dichtbij het station, Gare Lille-Europe (waar bij het winkelgedeelte ook een goed invalidentoilet is). En dan begint de grote speurtocht naar DE aankoop van de dag… Het is wel even zoeken waar de beste straatjes zijn. Voor hamburgers en braderiekramen met pannen met antiaanbaklagen en kleding van zweetstofjes zijn we niet gekomen. Ondertussen loopt er ook een marathon door de stad (oeps, uitkijken met oversteken) en er staat een enorme kermis. Alles tegelijk dan zijn we er in één keer vanaf, moet het stadsbestuur van Lille gedacht hebben.

Geweldig gestreepte legging
Maar uiteindelijk vinden we de straatjes met bizarre vondsten; een opgezette eekhoorn, volledig verroeste steps, een oude racefiets tandem,  trompetten, vintage kleding, kekke schoenen, houten kisten, industriële lampen, oude schoolbankjes, wandelwagens, ijzeren lockers en miljoenen vaasjes, potjes en bordjes. De echte brocante handelaren weten inmiddels wel wat hip is, dus je betaalt ook flink voor dat ene unieke kastje of krukje. Onderhandelen lukt soms wel. Helaas zat DE aankoop er dit jaar niet bij voor mij, afgezien van de geweldig gestreepte legging voor een euro, de plastic ketting en een Afrikaans maskertje voor twee euro. M’n zusje kocht nog wel een leuke ijzeren kruk en een spuuglelijk mega groot schilderij (maar de lijst is mooi), waar ze de halve dag mee liep te zeulen.

collage van foto's van hotel Wu wei in Kortrijk

Hotel Wu Wei in Kortrijk, België

Relaxen in hotel Wu Wei
Moe van een dag speuren en hobbelen over kinderkopjes knallen we de auto weer van de stoep, om twintig kilometer terug in het Belgische Kortrijk, onze innerlijke balans terug te vinden in wellness hotel Wu Wei. Alles is wit of grijs bij Wu Wei, op een enkel houten krukje en de vloer na. Na de explosie van indrukken in Lille is dat even wennen. Drie jaar geleden gingen de deuren van de voormalige drukkerij weer open, geen drukpersen meer maar dertien kamers en suites en een uitgebreide wellness. Dankzij de minimalistische architectuur is het hotel zo goed als drempelvrij en in één kamer is rekening gehouden met rolstoelgebruikers. Van tevoren vertelde eigenaar Jo Heirman dat ze bezig zijn de toegankelijkheid van de kamer en de Wellness verder te optimaliseren. Dat is ook nodig want er ontbreken nog beugels en een douchestoel. Het bed is aan één kant bereikbaar met de rolstoel. De wellness is in de basis toegankelijk maar de deuren naar de sauna en douches zijn smal (70cm) en daar is dus een smalle verrijdbare douchestoel handig. Er komt ook een tillift om makkelijk in en uit het zwembad (32º) te komen. Op het dakterras staat een houten hottub tussen de bamboe en in een overdekt zithoekje brandt een flink opgestookt vuurtje. Wij hebben heerlijk de tijd genomen om uitgebreid te ontbijten en zijn toen weer op huis aan gegaan. Maar Wu Wei is zeker een aanrader als de laatste aanpassingen ook gerealiseerd zijn. Jo laat het mij weten, dus wordt vervolgd… Kijk alvast op www.wuwei.be 

foto van mijn gestreepte legging, Afrikaans maskertje en een ketting

500 km rijden voor een geweldig gestreepte legging, Afrikaanse kunst en een plastic ketting… LOL

Menorca, paradijsje in de Middellandse zee

Via Facebook hoor ik over goed toegankelijke hotels op Menorca. Menorca is dat Engels voor Majorca? Nee, blijkt echt Menorca, of soms Minorca. Het is het meest noordelijk gelegen en op één na grootste eiland van de Balearen (Spanje), waar ook Majorca en Ibiza onderdeel van zijn. Als ik even google op Menorca lijkt het mij een fijn paradijsje. Veel groen beboste heuvels en een rotsachtige kustlijn onderbroken door kleine idyllische baaien met mooie zandstranden en een helderblauwe zee. Het hele eiland is uitgeroepen tot beschermd natuurgebied.

Toegankelijke stranden en hotels

Veel goed toegankelijke stranden. Sommige hotels hebben ook een lift bij het zwembad (foto Hotel Confortel)

Er zijn twee steden op het eiland: aan de oostkust ligt de hoofdstad Mahón en aan de westkust ligt de voormalige hoofdstad Ciutadella. Veel stranden zijn goed toegankelijk met houten vlonders, strandrolstoelen en aangepaste toiletten. Beste tijd om te gaan is van mei tot en met september.

Een overzicht van rolstoeltoegankelijke hotels en villa’s wil ik je niet onthouden. Wie gaat mij voor?

 

Innsbruck

Sinds ik in september de frisse alpenluchten in Oostenrijk heb opgesnoven wil ik zeker terug; als de alpenweiden in bloei staan. Het is vast geen toeval dat ik juist nu een heel bijzonder hotel in Innsbruck tegenkom. Dat lijkt me de ideale combinatie: eerst een paar dagen ‘mindfull’ genieten van de rust en natuur in de bergen en daarna kunst en cultuur in Innsbruck.

Bed

Eén van de drie rolstoeltoegankelijke kamers in hotel Nala

Het Nala hotel, in het centrum van Innsbruck, heeft haar deuren deuren nog maar net geopend. Er is werkelijk alles aan gedaan om de kamers een unieke beleving met passende naam mee te geven; Small beauty, Zen, Gold, Oriental, Cinema, Snow white. Verschillende designers zijn aan het werk geweest en dat zie je ook terug in het restaurant, de bar en de tuin. Er zijn drie rolstoelproof kamers, allemaal in het thema Nightingdale (Nachtegaal). Je zou de nachtegaal ook zomaar kunnen horen want ondanks de centrumlocatie belooft het hotel toch een groene tuin met vogeltjes.

collage Nala hotel, badkamer

Het sanitair is aangepast met opklapbare beugels bij het toilet en inloopdouche met opklapbaar douchezitje.

Innsbruck schijnt een super gezellige stad te zijn en bovendien goed toegankelijk. Er is een rolstoeltoegankelijke wandelroute uitgestippeld en er is een goed overzicht van toegankelijke bezienswaardigheden, musea, toiletten en parkeerplaatsen. Ga vooral kijken naar het symbool van Innsbruck: het ‘gouden dak’ of de reusachtige bronzen beelden bij het grafmonument van Kaizer Maximiliaan I. Of bekijk de stad vanaf grote hoogte vanuit skigebied de Nordkettenbahnen. Een ritje met de toegankelijke ‘Hungerburgbahn’ (kabelbaan) is al een beleving op zich! Nou, ik ben benieuwd. Lees ook ‘drie dagen in Innsbruck’ voor tips en ideeën.

Nightingale Nala hotel, zitje in de kamer met tv en onberijdbare wastafel

Lekker veel ruimte in de kamer!

Toilet met beugels

Ruime en mooie badkamer, beugels bij de toilet.


  • Goede voorzieningen op Menorca

    Goede voorzieningen op Menorca
  • Toegankelijk hotel

    Toegankelijk hotel
  • Strandstoel op Menorca

    Strandstoel op Menorca
  • Collage Nala hotel

    Collage Nala hotel
  • Collage_nala

    Collage_nala
  • Badkamer_Nala

    Badkamer_Nala
  • Wastafel_Nala

    Wastafel_Nala
  • Nightindale, Nala

    Nightindale, Nala
  • Nightingale_Nala

    Nightingale_Nala
  • Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

    Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal
  • In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

    In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.
  • DSC07472

    DSC07472
  • Uitzicht vanuit mijn kamer in hotel Weissespitze, 's morgens vroeg.

    Uitzicht vanuit mijn kamer in hotel Weissespitze, 's morgens vroeg.
  • In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

    In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.
  • Haarspeldbochten door de bergen met prachtige views

    Haarspeldbochten door de bergen met prachtige views
  • Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

    Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal
  • In de bergen met de Swiss-trac

    In de bergen met de Swiss-trac
  • Landhaus_Meine_auszeit_collage

    Landhaus_Meine_auszeit_collage
  • artikel Canada_foto

    artikel Canada_foto
    Gé en Klaaske Snoek vertellen over hun campertocht door west Canada.
  • Dagje varen met Christel

    Dagje varen met Christel


Voor het eerst in de bergen, Tirol

Op uitnodiging van Support Magazine en Tirol Tourist Board zat ik vorig weekend via een persreis in het Kaunertal, een prachtige valei in Tirol, Oostenrijk. Twee dagen reizen en twee dagen daar, oké dat was best pittig, maar het was wel ongelofelijk Super. Zoals een echte persreis betaamt gaan we naar alle hotspots in de omgeving; Een pad op palen leidt ons over het Moor, een met uitsterven bedreigd veengebied. Een prima toegankelijke gondellift brengt ons op ruim 3100 meter naar een  zilver witte gletsjer waar we met één been in Italië en één been in Oostenrijk staan.

In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

In Italië en Oostenrijk op ruim 3100 meter hoogte bij Karlesjoch/Kaunertal.

In het Naturparkhaus maken we kennis met Pitzi, de bergsteenbok. Een opgezette wel te verstaan, want in het echt is hij lastiger te spotten. En via een prachtig nieuw pad staan er voor de eerste keer (test!) vier rolstoelen op het nieuwe uitkijkplatform, waarvandaan je prachtig over de hele valei kunt kijken.

Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

Rolstoeltoegankelijk pad naar uitzichtplatform in Kaunertal

In het Kaunertal is echt geïnvesteerd in rolstoeltoegankelijkheid. En dat is ook precies waarom de internationale pers in ‘rolstoeljournalistiek’ is uitgenodigd. Te weinig mensen weten namelijk dat je prima van de bergen kan genieten in een rolstoel, zowel in de winter als in de zomer.

Bang voor de bergen in je (handbewogen) rolstoel? Bij het hotel waar wij verblijven is de Swiss-trac te huur, een elektrische aankoppelunit voor de handbewogen rolstoel, hiermee zoef je zo de berg op (en af). Na een dag buiten viel de rolstoeltoegankelijk wellness van het hotel bij mij trouwens ook erg in de smaak! Meer weten over dit hotel? Kijk dan op www.weisseespitze.com.

In de bergen met de Swiss-trac

In de bergen met de Swiss-trac

Wil je meer weten over dit prachtige gebied in de Alpen met meer accommodaties en tips lees dan mijn uitgebreide verhaal in de komende Support vakantiegids. Deze zal begin december 2015 verschijnen. Nog geen lid van Support Magazine? Misschien hét moment om dat te worden :-)

Uitzicht vanuit mijn kamer, 's morgens vroeg.

Uitzicht vanuit mijn kamer in hotel Weisseespitze, ‘s morgens vroeg.

PS. Een belangrijk punt: Er is slechts één kamer met een inloopdouche in hotel Weisseespitze, de kaiser Maximilian Suite (4 tot 6 personen). In de overige aangepaste kamers is alleen een bad, hier kan een badlift geplaatst worden. In de wellness-ruimte is wel een grote douche met doucherolstoel beschikbaar.

Landhuis in het Beierse Woud

Ruim een jaar geleden kreeg ik een mail van Kim en Joost uit Duitsland. Ze waren een prachtig Landhaus aan het verbouwen tot mooi rolstoeltoegankelijk hotel. Of ik vast naar hun website wilde kijken. Niet vaak was de toegankelijkheid zo uitgebreid en duidelijk beschreven en dat terwijl de kamers nog niets eens af waren. En nu zijn ze open! Met twee prachtige aangepaste kamers een adres om direct te boeken.

Landhaus_Meine_auszeit_collage

Landhaus Meine Auszeit (letterlijk vertaald: mijn tijd ertussenuit) bevindt zich in Bodenmais in het prachtige Beierse Woud in het zuidoosten van Duitsland. Met de auto is het zo’n achthonderd kilometer vanaf Utrecht. Je kunt natuurlijk ook met de trein of het vliegtuig. Bodenmais is een populair toeristenplaats zowel in de zomer als de winter. In de omgeving veel (oer)natuur maar ook heerlijk genieten van heerlijke ‘Kaffee mit Kuchen’ op een terras. Kim en Joost weten je precies de juiste adresjes te vertellen.

Nog geen plannen voor de komende weken? Vermeld ‘Eelke droomt’ bij je boeking en je krijgt voor een verblijf in juli of augustus (2014) 10% korting op je boeking! Kijk op Landhaus Meine Auszeit voor een uitgebreide beschrijving van de kamers en extra mogelijkheden zoals een hoog-laag bed en douchebrancard.

 

Naar New York?

New York, daar moet je een keer geweest zijn. En als je er éénmaal geweest bent wil je zeker nog een keer. Tenminste dat hoor ik om mij heen. Ik hoor bovendien dat het echt een prima stad is voor rolstoelers. Als iemand mij vraagt of ik toevallig een goed hotel weet in New York ga ik maar eens op onderzoek uit. En ik krijg direct zin om een ticket naar de Big Apple te boeken. Jullie?

New York skyline

New York skyline

Blogs van anderen
Ik kom in elk geval enkele enthousiaste blogs van andere rolstoelers tegen. Op Wereldwijzer.nl een leuk verhaal van Jacqueline en Sonja over alles wat New York te bieden heeft: ‘Timesquare-Broadway-42nd Street, spetterende billboards, het adembenemende uitzicht vanaf de Hudson, brownies op elke straathoek, musical op broadway en veel lawaai, getoeter, scheurend verkeer en altijd en overal drukte.’ 

Al een wat ouder reisverslag (2008) maar wel heel uitgebreid en met goede tips vind ik op het forum van Alles Amerika. Op Toegankelijk op reis lees ik nog een vlot verslag van de Belgische Katty, zij ging in 2012 minder goed voorbereid op citytrip naar New York maar is ook super enthousiast over de toegankelijkheid van de stad.

Overzichtelijk stratenplan
Van anderen hoor ik ook dat de stad heel overzichtelijk is, ondanks dat het natuurlijk mega groot is. Het stratenplan (11th, 12th, 13th Avenue etc) is in rechte lijnen en vaste blokken ingedeeld waardoor je precies weet hoe ver iets lopen/rijden is.

Bij veel musea, theaterproducties en musicals krijgen mensen met een beperking voorrang in de rij en korting. Bovendien is het (bijna) allemaal goed toegankelijk.

Super handige app van Wheels on wheels

Super handige app van Wheels on wheels

Vervoer
De meningen over de toegankelijkheid van de metro zijn verschillend. Duidelijk is dat niet alle metrostations rolstoeltoegankelijk zijn. Dat betekent dat je soms wat verder moet lopen naar het volgende metrostation. Meer info en een kaart met de toegankelijke stations vind je op de site van The Metropolitan Transportation Authority (MTA). Hier vind je ook informatie over de bussen, welke  voorzien zijn van liften, zodat rolstoelgebruikers er eenvoudig gebruik van kunnen maken.

Super handig lijkt mij de Wheels on wheels app van de gele Wow taxi. Via je smartphone bestel je de taxi en je kunt precies volgen waar de taxi zich bevindt om jou op te pikken. Middels een plank rijd je makkelijk de taxi in, ook met een electrische rolstoel. Er past één rolstoeler in de taxi plus drie of vier andere personen. Je kunt door hen ook opgehaald worden van het vliegveld. Let op, de app is alleen beschikbaar in de Amerikaanse app store.

Straatbeeld Marriott hotel

Straatbeeld Marriott hotel

Slapen
Misschien wel de belangrijkste voorbereiding bestaat uit het boeken van een goed toegankelijk hotel. Ik kan het bijna niet geloven maar ik hoor vanuit meerdere kanten dat hotels met meer dan honderd kamers in Amerika meerdere aangepaste kamers moeten kunnen aanbieden. Je kunt dan vaak kiezen uit verschillende mindervalide kamers, bijvoorbeeld met bad of toch liever een ‘roll in shower’. Bovendien, de klant is echt koning in Amerika, ze zullen er alles aan doen het je naar je zin te maken. Van vriendin en Amerika-fan Sjoukje krijg ik het Marriott Marquis op Times Square door. Sjoukje: ‘Het hotel was perfect aangepast, beugels in een ruime badkamer, een vast zitje onder de douche en voldoende ruimte om je te bewegen. Alleen had de douche een glazen afscheiding waardoor het allemaal net kon’. Andere vrienden waren vorig najaar nog in New York. Otto en Petra logeerden toen in het Hilton Hotel op Time Square: ‘Een prima hotel, goed toegankelijke badkamer, alleen één beugel rechts aan de muur en het bed was niet onderrijdbaar met de tillift.
 De locatie was super centraal en kon niet beter!’ 

Op MailOnline lees ik het verhaal van Barbara, zij zijn enthousiast over hotel The London NYC en dat ziet er goed uit. Accessible New York City maakte ook een handig lijstje met hotels en een korte beschrijving van de kamers.

Even echt inwoner van New York…
‘Eelke droomt verder’ zou niet ‘Eelke droomt verder’ zijn als ik nog door zoek en een bijzondere appartement tegenkom op Airbnb (directe link werkt niet meer, zie update hieronder). Eigenaar Marcelo maakt zelf gebruik van een rolstoel en werkt als journalist over de hele wereld. Als hij er zelf niet is kun je terecht in zijn super gezellige en goed aangepaste appartement. De reviews zijn super enthousiast, juist ook over de rolstoeltoegankelijkheid. Hier kun je je even inwoner van deze The big Apple wanen.

appartement New York

Appartement New York 

Ben jij al eens in New York geweest en heb je nog aanvullende tips? Laat een reactie achter, ik hoor het graag.

Update 20 februari 2015: Helaas hoor ik dat Marcelo zijn appartement (hierboven genoemd) verkocht heeft, het is dus niet meer beschikbaar via Airbnb. Ik heb inmiddels wel een leuk alternatief gevonden, kijk maar eens op de blog Have wheelchair will travel, hier vind je meer zinvolle blogs over New York.

Spaanse huizen aan de Costa Blanca

In één week kreeg ik drie mailtjes van prachtige rolstoeltoegankelijke huizen aan de Costa Blanca in Spanje. Hoe toevallig is dat? Of ik aandacht aan hen wil besteden op mijn blog. Omdat het er zo goed uitziet doe ik dat graag. Eigenlijk vind ik dat ik het eerst met eigen ogen moet zien. Nu het weer hier zo stormachtig is vind ik dat nog belangrijker… Het lijkt me heerlijk, want de Costa Blanca heeft veel meer te bieden dan alleen lange stranden. Ik zie mezelf al slenteren door mooie oude steden zoals Valencia en Altea, met de auto door het prachtige landschap rijden en genieten van de lokale markjes. En dat allemaal in de zon, zelfs in de winter. Maar voorlopig zit ik gewoon in Nederland, bij de kerstboom en wil ik jullie alvast laten meegenieten.

Valencia voormalige markthal

Valencia, voormalige markthal

Villa Carpe Diem
Bij Sandra en Fred is in maart 2013 hun droom uitgekomen, toen zij de eigenaar van villa Carpe Diem werden. In Calpe, twintig kilometer boven Benidorm, hebben zij een mooi huis gevonden met vier appartementen en een fijn zwembad. Twee vierpersoons-appartementen op de begane grond zijn rolstoeltoegankelijk. Het zwembad heeft een helling voor een doucherolstoel. Villa Carpe Diem ligt op achthonderd meter van de middellandse zee en op anderhalve kilometer van de gezellige boulevards met restaurants en barretjes van de grote badplaats Calpe.

Zwembad bij villa Carpe Diem

Zwembad bij villa Carpe Diem

Casa Mulder
Toen Bert Mulder in 2006 een dwarslaesie opliep kwamen hij en zijn vrouw Wilma er al snel achter dat er weinig goed aangepaste vakantie mogelijkheden zijn. Daarom lieten zij hun eigen villa bouwen in San Fulgencio, dertig kilometer onder Alicante. Ze verblijven er zelf zoveel mogelijk in de winter maar van april tot november mogen andere mensen genieten van dit mooie plekje. Het huis is geheel op de begane grond en heeft een gezellige woonkamer, drie slaapkamers en twee badkamers, waarvan één rolstoelproof. Er is ook een privé zwembad, er wordt nog gespaard voor een zwembadlift. In de slaapkamer is een plafondlift beschikbaar. Het is bij Casa Mulder wel handig om een auto te hebben, het strand is dan maar tien minuten rijden.

 

plattegrond Casa Mulder

Plattegrond van Casa Mulder

Villa Xenofilia
Ron Holthaus heeft er zijn missie van gemaakt om luxe vakanties voor rolstoelgebruikers mogelijk te maken. Hij verhuurt (privé)huizen in de kleine stadjes Moraira en Javea aan de Costa Blanca, veertig kilometer boven Benidorm. Tot nu toe zijn er drie huizen rolstoeltoegankelijk. Het zijn allemaal grote luxe villa’s voor acht tot twaalf personen met privé zwembad (met lift of helling) en veel ruimte zowel binnen als buiten. Kijk zelf maar eens op de website van Xenofilia, villa IV heeft geen ruimte naast het toilet, maar villa V en VII hebben een zeer ruime aangepaste badkamer. Ron helpt graag bij het maken van de juiste keus. Je kan opgehaald worden op de vliegvelden Alicante of Valencia en wat helemaal fijn is: je kunt hier een rolstoelbus huren. Ook het regelen van zorg is mogelijk. In de zomermaanden betaal je wel behoorlijk, dan is een groter gezelschap aan te raden zodat je de kosten kunt delen!

Villa Xenofilia V

Villa Xenofilia V

Heb jij al eens in één van deze villa’s gelogeerd, laat mij dan weten hoe het was! Ik ben benieuwd.